Warsztaty z Ewą Chodakowską (i nie tylko). Gdańsk, 28.06, part II

Dzień doberek.!

(W poprzednim poście <klik> opisałam pierwszą część warsztatów z Ewą Chodakowską, które odbyły się 28.06 w Gdańsku. Teraz druga część- zumba, trening z Tomkiem Choińskim i podsumowanie).

Panorama hali, na której ćwiczyłyśmy. Jeszcze przed rozpoczęciem warsztatów.

Po przerwie przyszedł czas na zumbę z Martą Frankel. Już ostatnio, kiedy miałam do czynienia z tego typu treningiem, byłam nim zafascynowana i prawdopodobnie zapiszę się na takie zajęcia jeszcze w te wakacje. Ogrom energii i optymizmu, a przy okazji spalanie kalorii, czego w ogóle się nie czuje. Wspaniała sprawa i do tego jeszcze w rytm muzyki, która jest nieodłączną częścią każdego mojego treningu. Trochę słabe było, że część dziewczyn lekceważyła zajęcia z Martą i stała w kolejce po podpis Ewy. Na szczęście Ewunia szybko się z nimi uporała (tylko pięć dziewczyn mogło stać w kolejce) i wszystko było ok. :) Marta natomiast jest wulkanem energii (może doczekam się płyty z jej treningiem ;D).

W oczekiwaniu na zumbę... chyba ;)

Potem znów piętnaście minut przerwy i zajęcia z Tomkiem Choińskim. O MATKO.! Miałam ochotę kopnąć go w kostkę (o czym nie omieszkałam go poinformować przy okazji robienia fotki :D ) jak za którymś razem zadał nam tak ciężkie ćwiczenia, że ledwo trzymałam się na nogach. Jakby tego było mało przez cały czas bacznie obserwował całą salę. W przysiadzie na moment podparłam się łokciami, zaraz usłyszałam w głośnikach "Ale nie podpieramy się na łokciach!" :). W tle leciała głośna, szybka, energetyczna muzyka, a Tomek motywował nas ze sceny... i nie tylko. Gdy widział, że nasza aktywność spadała (hmmm... może dlatego, że byłyśmy już na czwartym treningu tego dnia? ;) ) zeskakiwał na dół i biegał między nami.

Pod koniec wszystkie dziewczyny rozchodziły się w różnych kierunkach, aby uzupełnić kolekcję podpisów i zdjęć ze wszystkimi prowadzącymi. Ewunia wyszła do nas, ale już bidula nie mogła mówić i ledwo trzymała się na nogach. Ale ja jestem jej wdzięczna za to, że wymyśliła takie warsztaty, zorganizowała je i, że mimo choroby z nami była i wspierała uśmiechem oraz ciepłym słowem <3. 

Kolejka do zdjęcia z Tomkiem Choińskim ;). My czekamy na Ewkę.

Przy wyjściu (wyszłyśmy jako ostatnie...) czekała na nas torebka z płytą Skalpel Wyzwanie i dwoma próbkami kosmetyków z Adidasa. Bardzo miłe pożegnanie. Dziewczyna z obsługi postawiła krzyżyk na naszych bransoletkach i nasz udział w warsztatach dobiegł końca. Wyszłyśmy ZMĘCZONE, ale SZCZĘŚLIWE <3.

Prezenty :D

Po każdym z treningów byłam mokra, jakbym wyszła spod prysznica, ale zadowolona. Zdawałam sobie sprawę, że jeszcze rok temu nie dałabym rady zrobić choćby rozgrzewki z żadnej części, a teraz dałam radę.! Dałam radę i wcale nie odstawałam od reszty dziewczyn na sali.! ;). Moc endorfin i błogostan na sam koniec- piękna sprawa. Tak jak pisałam w tamtym poście: jeśli w przyszłym roku będę miała szansę wziąć w czymś takim udział, na pewno wezmę.! :D Z serca gratuluję i dziękuję całej ekipie, która dbała o nas tego dnia. Zaserwowaliście nam niezapomniane wrażenia i moc pozytywnej energii.! <3.

Pamiątka w dzienniku fitness <3. (podpis Ewy z poprzedniego spotkania w Rivierze ;) )

Równowaga :)

Dzień doberek!

Trochę się zapomniałam, ale to wszystko przez krótkie wakacje, które sobie zrobiłam. Z ćwiczeniami izdrowym jedzonkiem też się trochę opuściłam, ale trzeba być dobrej myśli. Było, minęło teraz trzeba zacząć od nowa z nową energią. W końcu to tylko dwa tygodnie ;)

Dzisiaj chciałabym napisać kilka słów (dosłownie kilka) o równowadze. Niedawno pisałam ze znajomą otym, czy takie zapatrzenie w zdrowy styl życia jest dobre i czy ludzie, którzy ćwiczą i zdrowo się odżywiają (nazwę ich "fit")  nie zapominają o rozwoju duchowym. Od razu odpowiedziałam jej, że na pewno nie; że przecież osoby fit kształcą w sobie piękne cechy, jak zorganizowanie, samozaparcie, ambicja, silna wola, umiejętność dążenia do celu itp; że zaczynają pewnie po to, żeby zyskać określony wygląd zewnętrzny, czy sprawność, ale potem odnajdują w tym coś znacznie więcej. No właśnie, ale czy tak naprawdę jest? Znam właściwie niewiele osób, które starają się być fit i poświęcają temu trochę (no dobra... sporo) uwagi , ale niestety jedna z nich myśli tylko o tym. Siłownia, odżywki i zdrowe żarełko jest ważniejsze od szkoły, nauki, poszerzania horyzontów i rozwoju duchowego.

Moim skromnym zdaniem te dwa obszary życia powinny być prawie na równi ważne, z przewagą sfery umysłowo-duchowej. Nie można stać się głupiutką ślicznotką, czy tępym osiłkiem. Z drugiej strony jeśli skupilibyśmy się tylko na czytaniu książek i w ogóle nie dbali o siebie stalibyśmy się mądrymi, zasiedziałymi grubaskami. Trzeba odnaleźć złoty środek. Bardzo fajnie na ten temat wypowiedział się Will Smith (klik-tylko część, ale z napisami) (klik- całość, ale po angielsku). Powiedział, że kluczami do życia jest bieganie i czytanie. Bieganie, bo kiedy nauczymy się pokonywać małego człowieczka w naszym umyśle, który mówi nam żebyśmy skończyli, żebyśmy się zatrzymali, to nauczymy się pokonywać wszystkie słabości w życiu i zaczniemy stawać się coraz silniejszymi. Czytanie, ponieważ nie ma takiego problemu, którego ktoś już wcześniej nie miał i nie opisał tego w książce. A ja dodam, że czytanie rozwija wyobraźnie, poszerza horyzonty i wzbogaca zasób słownictwa, czyli jak znalazł, sposób na rozwój części duchowo-umysłowej :).

Moje plany na lipiec? Dużo snu, następnie lektura książek po angielsku i po polsku, żeby poruszyć mózgownicą, po południu ciężki trening, a wieczorem film. To przeplatane z wyjściami ze znajomymi i pełna harmonia jak malowana <3.

Źródło obrazka: http://ktoczytazyjepodwojnie.blogspot.com/
PS: Nawet źródło obrazka podpasowało do tematu :D